לְהוֹשִׁיב setzen, Platz nehmen lassen
lehoschíwOhne Nikud: להושיבVerbBinjan: hif'ílהִפְעִילWurzel:י-ש-ב
Bedeutung und Übersetzung von להושיב
- 1.
setzen, Platz nehmen lassen, hinsetzen
לגרום למישהו לשבת, או לקבוע איפה ישב
- לְהוֹשִׁיב אֶת מִישֶׁהוּ— jdn. setzen
Konjugation von להושיב: Präsens, Vergangenheit und Futur, Imperativ, Passiv
| Infinitiv | Präsens | |||
|---|---|---|---|---|
| Sg., mask. | Sg., fem. | Pl., mask. | Pl., fem. | |
| לְהוֹשִׁיבlehoschíwלהושיב | מוֹשִׁיבmoschíwמושיב | מוֹשִׁיבָהmoschiwáמושיבה | מוֹשִׁיבִיםmoschiwímמושיבים | מוֹשִׁיבוֹתmoschiwótמושיבות |
| Person | Vergangenheit | Futur |
|---|---|---|
| ichאֲנִי | הוֹשַׁבְתִּיhoscháwtiהושבתי | אוֹשִׁיבoschíwאושיב |
| wirאֲנַחְנוּ | הוֹשַׁבְנוּhoscháwnuהושבנו | נוֹשִׁיבnoschíwנושיב |
| du (m.)אַתָּה | הוֹשַׁבְתָּhoscháwtaהושבת | תּוֹשִׁיבtoschíwתושיב |
| du (f.)אַתְּ | הוֹשַׁבְתְּhoscháwtהושבת | תּוֹשִׁיבִיtoschíwiתושיבי |
| ihr (m.)אַתֶּם | הוֹשַׁבְתֶּםhoschawtémהושבתם | תּוֹשִׁיבוּtoschíwuתושיבו |
| ihr (f.)אַתֶּן | הוֹשַׁבְתֶּןhoschawténהושבתן | תּוֹשִׁיבוּtoschíwuתושיבותּוֹשֵׁבְנָהtoschéwnaתושבנהgehoben |
| erהוּא | הוֹשִׁיבhoschíwהושיב | יוֹשִׁיבjoschíwיושיב |
| sie (Sg.)הִיא | הוֹשִׁיבָהhoschíwaהושיבה | תּוֹשִׁיבtoschíwתושיב |
| sie (Pl.)הֵם / הֵן | הוֹשִׁיבוּhoschíwuהושיבו | יוֹשִׁיבוּjoschíwuיושיבותּוֹשֵׁבְנָהtoschéwnaתושבנהfem., gehoben |
| Imperativ | |||
|---|---|---|---|
| du (m.)אַתָּה | du (f.)אַתְּ | ihr (m.)אַתֶּם | ihr (f.)אַתֶּן |
| הוֹשֵׁבhoschéwהושב | הוֹשִׁיבִיhoschíwiהושיבי | הוֹשִׁיבוּhoschíwuהושיבו | הוֹשִׁיבוּhoschíwuהושיבוהוֹשֵׁבְנָהhoschéwnaהושבנהgehoben |
Passiv
| Präsens | |||
|---|---|---|---|
| Sg., mask. | Sg., fem. | Pl., mask. | Pl., fem. |
| מוּשָׁבmuscháwמושב | מוּשֶׁבֶתmuschéwetמושבת | מוּשָׁבִיםmuschawímמושבים | מוּשָׁבוֹתmuschawótמושבות |
| Person | Vergangenheit | Futur |
|---|---|---|
| ichאֲנִי | הוּשַׁבְתִּיhuscháwtiהושבתי | אוּשַׁבuscháwאושב |
| wirאֲנַחְנוּ | הוּשַׁבְנוּhuscháwnuהושבנו | נוּשַׁבnuscháwנושב |
| du (m.)אַתָּה | הוּשַׁבְתָּhuscháwtaהושבת | תּוּשַׁבtuscháwתושב |
| du (f.)אַתְּ | הוּשַׁבְתְּhuscháwtהושבת | תּוּשְׁבִיtuschwíתושבי |
| ihr (m.)אַתֶּם | הוּשַׁבְתֶּםhuschawtémהושבתם | תּוּשְׁבוּtuschwúתושבו |
| ihr (f.)אַתֶּן | הוּשַׁבְתֶּןhuschawténהושבתן | תּוּשְׁבוּtuschwúתושבותּוּשַׁבְנָהtuscháwnaתושבנהgehoben |
| erהוּא | הוּשַׁבhuscháwהושב | יוּשַׁבjuscháwיושב |
| sie (Sg.)הִיא | הוּשְׁבָהhuschwáהושבה | תּוּשַׁבtuscháwתושב |
| sie (Pl.)הֵם / הֵן | הוּשְׁבוּhuschwúהושבו | יוּשְׁבוּjuschwúיושבותּוּשַׁבְנָהtuscháwnaתושבנהfem., gehoben |
Beispiele mit להושיב
בחתונה הושבנו את סבא וסבתא בשולחן הקרוב לרחבה
Auf der Hochzeit haben wir Oma und Opa an den Tisch direkt bei der Tanzfläche gesetzt.
הגננת הושיבה את הילדים במעגל וקראה להם סיפור
Die Erzieherin setzte die Kinder in einen Kreis und las ihnen eine Geschichte vor.
Wörter mit derselben Wurzel י-ש-ב
- sitzenלָשֶׁבֶת
- der Einwohner, der Bewohnerתּוֹשָׁב
- die Sitzung, die Besprechungיְשִׁיבָה
- die Ortschaft, die Siedlungיִשּׁוּב
- die Kolonieמוֹשָׁבָה
- sich niederlassen, sich ansiedelnלְהִתְיַשֵּׁב
- die Besiedlung, die Ansiedlungהִתְיַשְּׁבוּת
- das Gesäß, der Hinternיַשְׁבָן
- der Bewohner, der Einwohnerיוֹשֵׁב
- beilegen, schlichtenלְיַשֵּׁב
- der Siedlerמִתְיַשֵּׁב
- bewohnt, besiedeltמְיֻשָּׁב