נִלְוֶה مرافق، مصاحب

1. 1.

   مرافق، مصاحب

   שבא יחד עם דבר אחר או מצטרף אליו≈ מצורף, מתלווה

   • נִלְוֶה לְ־מַשֶּׁהוּ— مصاحب لشيء; مرافق لشيء
2. 2.

   إضافي، جانبي

   שבא בנוסף לדבר העיקרי≈ נוסף, משני

נלווה: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נלווה

• כאב ראש חזק היה נלווה לחום הגבוה

  رافق الحرارة المرتفعة صداع شديد.

• המחיר של הדירה לא כולל את ההוצאות הנלוות

  لا يشمل سعر الشقة المصاريف الإضافية.