נִפְרָד منفصل، مستقل

1. 1.

   منفصل، مستقل

   שעומד לבד, לא מחובר לדבר אחר ולא חלק ממנו≈ מיוחד, עצמאי

   • נִפְרָד מִ־מַּשֶּׁהוּ— منفصل عن شيء
2. 2.

   منفصل، مستقل

   لكل واحد على حدة: حسابات منفصلة

   שלכל אחד יש משלו, לא ביחד ולא משותף≈ לא משותף, כל אחד לחוד

נפרד: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נפרד

• המטבח נפרד מהסלון, וזה מה שאהבנו בדירה

  المطبخ منفصل عن الصالون، وهذا ما أعجبنا في الشقة.

• אחרי הוויכוח הם ישנו בחדרים נפרדים שבוע שלם

  بعد الشجار ناما في غرفتين منفصلتين أسبوعا كاملا.