לְהֵעָצֵר توقّف
لِهيعاصيربدون تشكيل: להיעצרفعلالبناء: نِفعالנִפְעַלالجذر:ע-צ-ר
معنى להיעצר وترجمتها
- 1.
توقّف
להפסיק לנוע או להפסיק לעשות משהו≈ לעמוד, לחנות
- 2.
اعتُقل، أوقِف
כשהמשטרה תופסת מישהו ולוקחת אותו לחקירה≈ להיתפס, להיאסר
- לְהֵעָצֵר עַל מַשֶּׁהוּ (עבירה)— اعتُقل بسبب شيء
تصريف להיעצר: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהֵעָצֵרلِهيعاصيرלהיעצר | נֶעֱצָרنِعِصارנעצר | נֶעֱצֶרֶתنِعِصِرِتנעצרת | נֶעֱצָרִיםنِعِصاريمנעצרים | נֶעֱצָרוֹתنِعِصاروتנעצרות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | נֶעֱצַרְתִּיنِعِصارتيנעצרתי | אֵעָצֵרإيعاصيرאיעצר |
| نحنאֲנַחְנוּ | נֶעֱצַרְנוּنِعِصارنوנעצרנו | נֵעָצֵרنيعاصيرניעצר |
| أنتَאַתָּה | נֶעֱצַרְתָּنِعِصارتاנעצרת | תֵּעָצֵרتيعاصيرתיעצר |
| أنتِאַתְּ | נֶעֱצַרְתְּنِعِصارتנעצרת | תֵּעָצְרִיتيعَصريתיעצרי |
| أنتمאַתֶּם | נֶעֱצַרְתֶּםنِعِصَرتِمנעצרתם | תֵּעָצְרוּتيعَصروתיעצרו |
| أنتنّאַתֶּן | נֶעֱצַרְתֶּןنِعِصَرتِنנעצרתן | תֵּעָצְרוּتيعَصروתיעצרותֵּעָצַרְנָהتيعاصارناתיעצרנהفصيحתֵּעָצֵרְנָהتيعاصيرناתיעצרנהصيغة أخرى |
| هوהוּא | נֶעֱצַרنِعِصارנעצר | יֵעָצֵרييعاصيرייעצר |
| هيהִיא | נֶעֶצְרָהنِعِصراנעצרה | תֵּעָצֵרتيعاصيرתיעצר |
| هم / هنّהֵם / הֵן | נֶעֶצְרוּنِعِصروנעצרו | יֵעָצְרוּييعَصروייעצרותֵּעָצַרְנָהتيعاصارناתיעצרנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הֵעָצֵרهيعاصيرהיעצר | הֵעָצְרִיهيعَصريהיעצרי | הֵעָצְרוּهيعَصروהיעצרו | הֵעָצְרוּهيعَصروהיעצרוהֵעָצַרְנָהهيعاصارناהיעצרנהفصيحהֵעָצֵרְנָהهيعاصيرناהיעצרנהصيغة أخرى |
أمثلة مع להיעצר
האוטובוס נעצר פתאום באמצע הכביש, וכולם נפלו קדימה.
توقفت الحافلة فجأة في منتصف الطريق، فسقط الجميع إلى الأمام.
הנהג נעצר על נהיגה מהירה בלי רישיון.
أوقِف السائق بسبب القيادة بسرعة دون رخصة.
הרכב לא נעצר.
לא פלא שהוא נעצר.
אדם חף מפשע נעצר בטעות.