לְהִפָּרַע سُدِّد، سُوِّي

1. 1.

   سُدِّد، سُوِّي

   عن دين

   כשחוב או הלוואה מקבלים את כל הכסף בחזרה≈ להיות משולם, להיסגר

2. 2.

   استوفى حقه، اقتصّ، انتقم

   من شخص ما

   לקבל ממישהו בכוח החוק את מה שהוא חייב, או להעניש אותו על מה שעשה≈ לגבות, לנקום

   • לְהִפָּרַע מִ־מִּישֶׁהוּ— استوفى حقه من شخص; اقتصّ من شخص

تصريف להיפרע: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיפרע

• ההלוואה של הדירה נפרעה במלואה לפני הזמן.

  سُدِّد قرض الشقة بالكامل قبل موعده.

• הבנק החליט להיפרע מהערבים, כי הלקוח לא שילם.

  قرر البنك أن يستوفي حقه من الكفلاء لأن الزبون لم يدفع.