נִבְדָּל منفصل، متميز

1. 1.

   منفصل، متميز، مختلف

   שונה ממשהו אחר ועומד בפני עצמו≈ נפרד, שונה, מובחן

   • נִבְדָּל מִ־מִישֶׁהוּ / מִמַּשֶּׁהוּ— متميز عن; منفصل عن
2. 2.

   تسلل، متسلل

   رياضة

   שחקן שעמד קרוב מדי לשער היריב כשקיבל את הכדור

נבדל: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נבדל

• המטבח של הכפר הזה נבדל מאוד מהמטבח של העיר.

  يختلف مطبخ هذه القرية كثيرًا عن مطبخ المدينة.

• השופט קבע שהחלוץ היה נבדל, והשער נפסל.

  قرر الحكم أن المهاجم كان في موقف تسلل، فأُلغي الهدف.