מְקֻבָּע مثبّت

1. 1.

   مثبّت

   שקשרו או חיברו אותו חזק כך שלא יזוז≈ קבוע, מחובר, מהודק

2. 2.

   متصلب، متشبث برأيه، متحجر

   مجازي

   שחושב רק בדרך אחת ולא מוכן לשנות דעה≈ נוקשה, עקשן, סגור

   • מְקֻבָּע עַל מַשֶּׁהוּ— متشبث بشيء; مهووس بشيء

מקובע: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מקובע

• הרגל של טל מקובעת בגבס לשישה שבועות

  ساق طال مثبّتة بالجبس لمدة ستة أسابيع.

• אבא שלי מקובע על הדרך הישנה ולא מוכן לנסות את האפליקציה

  أبي متشبث بالطريقة القديمة ولا يقبل تجربة التطبيق.