מֻפְשָׁט مجرد

1. 1.

   مجرد

   שקשור לרעיון או למחשבה ולא לדבר שאפשר לראות או לגעת בו≈ עיוני, תאורטי

מופשט: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מופשט

• בבית של איתי תלויה תמונה מופשטת עם כתמי צבע גדולים

  في بيت إيتاي لوحة مجردة معلقة فيها بقع ألوان كبيرة.

• לילדים קטנים קשה להבין מושגים מופשטים כמו זמן

  يصعب على الأطفال الصغار فهم المفاهيم المجردة مثل الزمن.