תְּלוּתִי اتكالي، معتمد على غيره

1. 1.

   اتكالي، معتمد على غيره، متعلق

   שלא מסתדר לבד וצריך כל הזמן עזרה או קרבה של מישהו≈ לא עצמאי

   • תְּלוּתִי בְּ־מִישֶׁהוּ / מַשֶּׁהוּ— معتمد على أحد/شيء; متعلق بأحد

תלותי: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع תלותי

• היא נעשתה תלותית מאוד בטלפון ולא יכולה לשבת בלעדיו

  أصبحت متعلقة جدا بالهاتف ولا تستطيع الجلوس بدونه.

• הגור תלותי מאוד ובוכה כשאני יוצא מהחדר

  الجرو متعلق بي كثيرا ويبكي عندما أخرج من الغرفة.