לְהִתָּלוֹת عُلّق، تعلّق

1. 1.

   عُلّق، تعلّق، تدلّى

   כשמשהו נשאר תלוי על וו, קיר או חבל, או כשמחזיקים בידיים ומשתלשלים≈ להיות תלוי, להשתלשל

   • לְהִתָּלוֹת עַל מַשֶּׁהוּ— عُلّق على شيء
2. 2.

   شُنق، أُعدم شنقامحتوى حساس

   כשמוציאים אדם להורג בחבל על הצוואר≈ להיות מוצא להורג

3. 3.

   تذرّع ب، تعلّق ب

   بحجة أو أمل

   להשתמש במשהו כתירוץ או כתקווה כדי להצדיק את עצמו≈ להיאחז, להסתמך

   • לְהִתָּלוֹת בְּ־מַשֶּׁהוּ— تذرّع بشيء; تعلّق بشيء

تصريف להיתלות: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיתלות

• התמונה שלי נתלתה על הקיר בתערוכה של בית הספר

  عُلّقت لوحتي على الحائط في معرض المدرسة.

• במוזיאון סיפרו שבעבר גנבי סוסים נתלו בכיכר העיר

  رُوي في المتحف أن لصوص الخيل كانوا يُشنقون قديما في ساحة المدينة.

• כשהוא מאחר לעבודה, הוא תמיד נתלה בפקקים.

  عندما يتأخر عن العمل، يتذرّع دائما بالازدحام المروري.