לָקוּחַ مأخوذ، مقتبس

1. 1.

   مأخوذ، مقتبس

   שהביאו אותו ממקום אחר, למשל משפט מתוך ספר≈ מועתק, מצוטט

   • לָקוּחַ מִ־מַּשֶּׁהוּ / מִתּוֹךְ מַשֶּׁהוּ— مأخوذ من شيء

לקוח: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع לקוח

• השם של בית הקפה לקוח משיר ישן של סבתא שלי

  اسم المقهى مأخوذ من أغنية قديمة لجدتي.