נָצוּר محاصر

1. 1.

   محاصر

   שאויב מקיף אותו מכל הצדדים ואי אפשר לצאת ממנו≈ מכותר, מוקף

2. 2.

   مكنون، محفوظ

   فصيح

   שמור עמוק ובסוד, בעיקר בלב≈ שמור, טמון

נצור: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נצור

• בסיפור, אנשי העיר הנצורה חילקו ביניהם את הלחם האחרון

  في القصة تقاسم أهل المدينة المحاصرة آخر ما لديهم من خبز.

• הזיכרון מהקיץ ההוא נצור בליבי עד היום

  ذكرى ذلك الصيف ما زالت مكنونة في قلبي.