צוּר صخرة، جرف

1. 1.

   صخرة، جرف

   סלע גדול וקשה≈ סלע, אבן

2. 2.

   صخرة، حصن

   فصيح; مجازا

   משהו חזק ויציב שאפשר לסמוך עליו ולמצוא בו הגנה≈ מבצר, משען

צור: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع צור

• המעיין יוצא מבין סלעי הצור שליד השביל

  ينبع النبع من بين الصخور القريبة من الممر.

• בשיר הישן הזה הארץ נקראת צור ומגן לבניה

  في هذه الأغنية القديمة تُسمّى البلاد صخرة ودرعا لأبنائها.