לְהוֹקִיר قدّر، اعتزّ بـ

1. 1.

   قدّر، اعتزّ بـ، ثمّن

   להעריך מאוד מישהו או משהו ולשמור עליו בלב≈ להעריך, לכבד

   • לְהוֹקִיר אֶת מִישֶׁהוּ / מַשֶּׁהוּ— قدّر شخصا/شيئا; اعتزّ بـ
2. 2.

   ممتنّ، شاكر

   שמרגיש תודה ומביע אותה; בעיקר בצירוף "מוקיר תודה"≈ אסיר תודה

تصريف להוקיר: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להוקיר

• תמיד הוקרתי את העצות של סבתא, גם כשלא הקשבתי להן

  كنت دائما أقدّر نصائح جدتي، حتى عندما لم أعمل بها.

• אנחנו מוקירים תודה לכל המתנדבים שעזרו לנקות את החוף

  نحن ممتنون لكل المتطوعين الذين ساعدوا في تنظيف الشاطئ.