מְחֻסָּר فاقد، عديم

1. 1.

   فاقد، عديم

   שאין לו דבר מסוים שהוא צריך≈ חסר, בלי

   • מְחֻסַּר מַשֶּׁהוּ (עֲבוֹדָה, בַּיִת, שֵׁנָה)— فاقد شيء; بلا شيء(مفعول به مباشر بلا حرف جر)
2. 2.

   فاقد الوعي

   במצב שבו אדם לא ער ולא מגיב לשום דבר≈ מעולף, בלי הכרה

מחוסר: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מחוסר

• אחרי שהמפעל נסגר, אבא שלי היה חצי שנה מחוסר עבודה

  بعد أن أغلق المصنع بقي أبي عاطلا عن العمل نصف سنة.

• מצאו את המטייל מחוסר הכרה ליד המעיין

  عثروا على المتنزه فاقد الوعي قرب النبع.