לְהִתְעַלּוֹת تفوّق، تجاوز

1. 1.

   تفوّق، تجاوز

   להצליח יותר ממה שציפו, או יותר מאחרים≈ לעלות על, להצטיין

   • לְהִתְעַלּוֹת עַל מִישֶׁהוּ / מַשֶּׁהוּ (עַל עַצְמוֹ)— تفوّق على شخص أو شيء; تجاوز نفسه
2. 2.

   سما، ارتقى

   להרגיש רוממות נפש, מעל הדברים הרגילים≈ להתרומם

تصريف להתעלות: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להתעלות

• במשחק הגמר הקבוצה שלנו התעלתה על עצמה וניצחה.

  في المباراة النهائية تفوّق فريقنا على نفسه وفاز.

• בזמן הקונצרט הרגשתי שאני מתעלה מעל הדאגות של היום.

  أثناء الحفل الموسيقي شعرت أنني أسمو فوق هموم اليوم.