לְהִזְדַּעֵק فزع، هبّ مذعورًا

1. 1.

   فزع، هبّ مذعورًا

   להיבהל פתאום ולהגיב בקול או בתנועה מהירה≈ להיבהל, להתעורר

2. 2.

   هبّ، سارع

   للمساعدة أو للدفاع

   למהר מתוך דאגה לבוא ולעזור למישהו≈ לחוש, למהר

   • לְהִזְדַּעֵק לְ־עֶזְרַת מִישֶׁהוּ / לְ־מַשֶּׁהוּ— هبّ لنجدة أحد

تصريف להזדעק: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להזדעק

• כל השכנים הזדעקו כששמעו את האזעקה של המכונית באמצע הלילה.

  فزع كل الجيران عندما سمعوا إنذار السيارة في منتصف الليل.

• כשהזקנה נפלה ברחוב, כמה עוברים ושבים הזדעקו לעזרתה.

  عندما سقطت العجوز في الشارع، هبّ عدد من المارة لنجدتها.