לְהִנָּטֵל أُخذ، انتُزع

1. 1.

   أُخذ، انتُزع، سُحب

   שמישהו לקח אותו, בדרך כלל מבעליו≈ להילקח

   • נִטַּל מִ־מִישֶׁהוּ— انتُزع من أحد; سُحب من أحد
2. 2.

   فقد، زال

   عن الطعم أو المعنى

   כשהטעם או העניין בדבר נעלמים≈ להיעלם, לאבוד

تصريف להינטל: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להינטל

• אחרי התאונה ניטל ממנו רישיון הנהיגה לחצי שנה.

  بعد الحادث سُحبت منه رخصة القيادة لمدة نصف سنة.

• אחרי שגילו לה את הסוף, ניטל כל הטעם מהסדרה.

  بعد أن كشفوا لها النهاية زال كل طعم المسلسل.