לְהִצָּבֵר تراكم، تجمّع

1. 1.

   تراكم، تجمّع

   להתאסף לאט לאט עד שנהיה הרבה≈ להתאסף, להצטבר

   • לְהִצָּבֵר לְ־מִישֶׁהוּ (נִצְבְּרוּ לִי יְמֵי חֻפְשָׁה)— تراكم لدى شخص

تصريف להיצבר: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיצבר

• השנה נצברו לי הרבה שעות נוספות בעבודה.

  تراكمت لديّ هذا العام ساعات عمل إضافية كثيرة.

• בפינת החדר נצבר הרבה אבק מאז החורף.

  تراكم كثير من الغبار في زاوية الغرفة منذ الشتاء.