דִּבֵּר وصية
ديبيربدون تشكيل: דיברاسممذكرالوزن: قيطيلקִטֵּלالجذر:ד-ב-ר
معنى דיבר وترجمتها
- 1.
وصية
אחד מעשרת הכללים שניתנו בהר סיני, או כלל חשוב≈ מצווה, ציווי
דיבר: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية
الصيغة الأساسية
| مفرد | جمع |
|---|---|
| דִּבֵּרديبيرדיבר | דִּבְּרוֹתدِبروتדיברות |
الإضافة
| مفرد | جمع |
|---|---|
| דִּבֵּרديبيرדיבר | דִּבְּרוֹתدِبروتדיברות |
مع الضمائر المتصلة
| الشخص | مفرد + ضمير | جمع + ضمير |
|---|---|---|
| ليאֲנִי | דִּבְּרִיدِبريדיברי | דִּבְּרוֹתַיدِبروتايדיברותיי |
| لكَאַתָּה | דִּבֶּרְךָديبِرخاדיברך | דִּבְּרוֹתֶיךָدِبروتيخاדיברותיך |
| لكِאַתְּ | דִּבְּרֵךְدِبريخדיברך | דִּבְּרוֹתַיִךְدِبروتايِخדיברותייך |
| لهהוּא | דִּבְּרוֹدِبروדיברו | דִּבְּרוֹתָיוدِبروتاڤדיברותיו |
| لهاהִיא | דִּבְּרָהּدِبراדיברה | דִּבְּרוֹתֶיהָدِبروتيهاדיברותיה |
| لناאֲנַחְנוּ | דִּבְּרֵנוּدِبرينوדיברנו | דִּבְּרוֹתֵינוּدِبروتينوדיברותינו |
| لكمאַתֶּם | דִּבֶּרְכֶםديبِرخِمדיברכם | דִּבְּרוֹתֵיכֶםدِبروتيخِمדיברותיכם |
| لكنّאַתֶּן | דִּבֶּרְכֶןديبِرخِنדיברכן | דִּבְּרוֹתֵיכֶןدِبروتيخِنדיברותיכן |
| لهمהֵם | דִּבְּרָםدِبرامדיברם | דִּבְּרוֹתֵיהֶםدِبروتيهِمדיברותיהם |
| لهنّהֵן | דִּבְּרָןدِبرانדיברן | דִּבְּרוֹתֵיהֶןدِبروتيهِنדיברותיהן |
أمثلة مع דיבר
בכיתה ב למדנו בעל פה את עשרת הדיברות
في الصف الثاني حفظنا الوصايا العشر عن ظهر قلب.
אצל אבא שלי, הדיבר הראשון במטבח הוא לנקות אחרי עצמך
عند أبي، الوصية الأولى في المطبخ هي أن تنظّف وراءك.