יִחוּד تميّز، خصوصية

1. 1.

   تميّز، خصوصية، فرادة

   התכונה שבגללה משהו שונה ומיוחד מכל השאר≈ מיוחדות, אופי מיוחד

2. 2.

   تخصيص، إفراد

   קביעה שמשהו מיועד רק לדבר אחד או לאדם אחד≈ הקצאה, הפרדה

ייחוד: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع ייחוד

• הייחוד של המסעדה הזאת הוא שהכול מבושל על אש עצים

  ما يميّز هذا المطعم هو أن كل شيء يُطهى على نار الحطب.

• העירייה החליטה על ייחוד השטח הזה לגינה ציבורית

  قررت البلدية تخصيص هذه المساحة لحديقة عامة.