דּוֹחֶה مقرف، مقزز

1. 1.

   مقرف، مقزز، كريه

   שגורם לתחושה חזקה של גועל או רצון להתרחק≈ מגעיל, מבחיל

דוחה: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع דוחה

• הריח מהמקרר היה דוחה, משהו שם התקלקל

  كانت الرائحة من الثلاجة مقرفة، شيء ما فسد هناك.