אִלֵּם أبكم، أخرس

1. 1.

   أبكم، أخرس، صامت

   שאינו יכול לדבר; גם שאין בו קול או דיבור≈ שותק

אילם: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع אילם

• הדוד של אסף היה אילם ודיבר רק בשפת הסימנים

  كان عم أساف أبكم ولم يتكلم إلا بلغة الإشارة.

• בפסטיבל הקרינו סרט אילם ישן עם פסנתרן על הבמה

  عرضوا في المهرجان فيلما صامتا قديما مع عازف بيانو على المسرح.