מַחְרִיד مروّع، فظيع

1. 1.

   مروّع، فظيع، مرعب

   רע מאוד ומפחיד עד שקשה להסתכל או לשמוע≈ נורא, איום

מחריד: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מחריד

• היה רעש מחריד כשהמשאית נכנסה בעמוד.

  سُمع صوت مروّع عندما اصطدمت الشاحنة بالعمود.

• הארוחה במלון הייתה פשוט מחרידה.

  كانت الوجبة في الفندق فظيعة ببساطة.