מְרֻצָּף مبلّط، مرصوف

1. 1.

   مبلّط، مرصوف

   שיש בו רצפה של אבנים או אריחים

   • מְרֻצָּף בְּ־מַשֶּׁהוּ— مبلّط بشيء

מרוצף: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מרוצף

• הסמטה בעיר העתיקה מרוצפת באבנים חלקות וישנות.

  الزقاق في البلدة القديمة مرصوف بحجارة ملساء قديمة.

• קנינו דירה עם מטבח מרוצף ומרפסת גדולה.

  اشترينا شقة بمطبخ مبلّط وشرفة كبيرة.