רַבָּן ربّان

1. 1.

   ربّان

   لقب تكريم لكبار الحكماء

   תואר כבוד לחכם גדול בתקופת המשנה, כמו לנשיא הסנהדרין

2. 2.

   معلّم، مرشد، أستاذ

   فصيح; عن معلّم روحي كبير: רבן של ישראל

   מורה גדול ומכובד שרבים לומדים ממנו והולכים בדרכו≈ מורה, רב, מדריך

רבן: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع רבן

• בשיעור למדנו משפט ידוע של רבן גמליאל

  درسنا في الحصة قولًا مشهورًا لربّان جمليئيل.

• הוא היה רבן של דור שלם של תלמידים

  كان معلّمًا لجيل كامل من الطلاب.