לְזַקֵּק قطّر، كرّر

1. 1.

   قطّر، كرّر، صفّى

   לנקות חומר מכל מה שמיותר בו, למשל בחימום ובאידוי≈ לטהר, לנקות

   • לְזַקֵּק אֶת מַשֶּׁהוּ— قطّر شيئا; كرّر شيئا

تصريف לזקק: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع לזקק

• בכפר הזה מזקקים שמן ורדים לפי שיטה עתיקה

  في هذه القرية يقطّرون زيت الورد بطريقة قديمة.

• זיקקתי את כל ההרצאה לשלוש נקודות עיקריות

  لخّصتُ المحاضرة كلها وصفّيتها إلى ثلاث نقاط رئيسية.