לִירֹא خاف، خشي

1. 1.

   خاف، خشي

   לפחד, בשפה גבוהה≈ לפחד, לחשוש

   • לִירֹא מִ־מִישֶׁהוּ / מִמַּשֶּׁהוּ— خاف من شخص أو شيء
2. 2.

   اتقى، هاب، خشي الله

   לכבד מאוד ולפחד, בעיקר כלפי אלוהים≈ לכבד, להעריץ

   • לִירֹא אֶת אֱלֹהִים / אֶת מִישֶׁהוּ— اتقى شخصا; هاب شخصا

تصريف לירוא: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع לירוא

• אל תירא מהכלב הגדול, הוא בכלל לא נושך.

  لا تخف من الكلب الكبير، فهو لا يعض أبدا.

• סבא שלי היה איש פשוט שירא את אלוהים כל חייו.

  كان جدي رجلا بسيطا يخشى الله طوال حياته.