מְפֻצָּץ مكتظّ، مزدحم

1. 1.

   مكتظّ، مزدحم، محشوّ

   عامي

   מלא מאוד, בלי מקום פנוי≈ מלא, צפוף

   • מְפֻצָּץ בְּ־מִישֶׁהוּ / בְּמַשֶּׁהוּ— مكتظّ بأشخاص/بشيء

מפוצץ: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מפוצץ

• ביום שישי בבוקר השוק היה מפוצץ באנשים.

  صباح الجمعة كان السوق مكتظا بالناس.