דִּבָּה تشهير، افتراء

1. 1.

   تشهير، افتراء، قذف

   דברים שקריים ורעים שמפיצים על מישהו כדי לפגוע בשם הטוב שלו≈ השמצה, לשון הרע

   • לְהוֹצִיא דִּבָּה עַל מִישֶׁהוּ— شهّر بشخص; افترى على شخص

דיבה: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع דיבה

• השכנה הוציאה עליו דיבה בכל הבניין, ואף אחד לא מאמין לו

  شهّرت به الجارة في كل العمارة، ولم يعد أحد يصدقه.

• הזמרת תבעה את העיתון על הוצאת דיבה

  رفعت المغنية دعوى على الصحيفة بتهمة التشهير.