לְהֵאָשֵׁם اتُّهم

1. 1.

   اتُّهم

   שאומרים עליו באופן רשמי או בפני אחרים שעשה משהו רע

   • לְהֵאָשֵׁם בְּ־מַשֶּׁהוּ— اتُّهم بشيء

تصريف להיאשם: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיאשם

• העובד החדש נאשם בגניבת כסף מהקופה, אבל הוא חף

  اتُّهم الموظف الجديد بسرقة مال من الصندوق، لكنه بريء.

• אני לא רוצה להיאשם בזה שאיחרנו לטיסה

  لا أريد أن أُتّهم بأننا تأخرنا عن الرحلة.