לְהִתְעַכֵּב تأخّر، تمهّل
لِهِتعاكيڤبدون تشكيل: להתעכבفعلالبناء: هِتپاعيلהִתְפַּעֵלالجذر:ע-כ-ב
معنى להתעכב وترجمتها
- 1.
تأخّر، تمهّل
לקרות או להגיע מאוחר מהזמן שתוכנן, או להישאר במקום יותר זמן≈ לאחר, להתמהמה
- 2.
توقف عند، أطال الحديث في
לדבר הרבה זמן על נושא אחד ולהסביר אותו בפרוטרוט≈ להאריך
- לְהִתְעַכֵּב עַל מַשֶּׁהוּ— توقف عند شيء; أطال في شيء
تصريف להתעכב: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהִתְעַכֵּבلِهِتعاكيڤלהתעכב | מִתְעַכֵּבمِتعاكيڤמתעכב | מִתְעַכֶּבֶתمِتعاكِڤِتמתעכבת | מִתְעַכְּבִיםمِتعَكڤيمמתעכבים | מִתְעַכְּבוֹתمِتعَكڤوتמתעכבות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | הִתְעַכַּבְתִּיهِتعاكاڤتيהתעכבתי | אֶתְעַכֵּבإتعاكيڤאתעכב |
| نحنאֲנַחְנוּ | הִתְעַכַּבְנוּهِتعاكاڤنوהתעכבנו | נִתְעַכֵּבنِتعاكيڤנתעכב |
| أنتَאַתָּה | הִתְעַכַּבְתָּهِتعاكاڤتاהתעכבת | תִּתְעַכֵּבتِتعاكيڤתתעכב |
| أنتِאַתְּ | הִתְעַכַּבְתְּهِتعاكاڤتהתעכבת | תִּתְעַכְּבִיتِتعَكڤيתתעכבי |
| أنتمאַתֶּם | הִתְעַכַּבְתֶּםهِتعاكَڤتِمהתעכבתם | תִּתְעַכְּבוּتِتعَكڤوתתעכבו |
| أنتنّאַתֶּן | הִתְעַכַּבְתֶּןهِتعاكَڤتِنהתעכבתן | תִּתְעַכְּבוּتِتعَكڤوתתעכבותִּתְעַכֵּבְנָהتِتعاكيڤناתתעכבנהفصيح |
| هوהוּא | הִתְעַכֵּבهِتعاكيڤהתעכב | יִתְעַכֵּבيِتعاكيڤיתעכב |
| هيהִיא | הִתְעַכְּבָהهِتعَكڤاהתעכבה | תִּתְעַכֵּבتِتعاكيڤתתעכב |
| هم / هنّהֵם / הֵן | הִתְעַכְּבוּهِتعَكڤوהתעכבו | יִתְעַכְּבוּيِتعَكڤوיתעכבותִּתְעַכֵּבְנָהتِتعاكيڤناתתעכבנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הִתְעַכֵּבهِتعاكيڤהתעכב | הִתְעַכְּבִיهِتعَكڤيהתעכבי | הִתְעַכְּבוּهِتعَكڤوהתעכבו | הִתְעַכְּבוּهِتعَكڤوהתעכבוהִתְעַכֵּבְנָהهِتعاكيڤناהתעכבנהفصيح |
أمثلة مع להתעכב
הטיסה שלנו התעכבה בשלוש שעות בגלל סערה.
تأخرت رحلتنا ثلاث ساعات بسبب عاصفة.
המרצה התעכב יותר מדי על הפרק הראשון, ולא הספקנו את השאר.
أطال المحاضر الوقوف عند الفصل الأول، فلم نلحق بالباقي.