לְהַפְלִיל جرّم، ورّط

1. 1.

   جرّم، ورّط

   להראות או להעיד שמישהו עשה עבירה≈ להאשים

   • לְהַפְלִיל אֶת־מִישֶׁהוּ— جرّم شخصا
2. 2.

   لفّق تهمة لـ، أوقع في فخ

   לגרום בכוונה שיחשבו שאדם לא אשם עשה עבירה≈ לטפול אשמה

   • לְהַפְלִיל אֶת־מִישֶׁהוּ (בְּשֶׁקֶר)— لفّق تهمة لشخص

تصريف להפליל: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع להפליל

• הצילומים מהמצלמה הפלילו את השכן שגנב את האופניים.

  جرّمت صور الكاميرا الجار الذي سرق الدراجة.

• בסדרה, הגיבור בטוח שמישהו במשטרה הפליל אותו.

  في المسلسل البطل متأكد أن أحدا في الشرطة لفّق له التهمة.