לְהִבָּהֵל خاف، فزع

1. 1.

   خاف، فزع، ارتاع

   להרגיש פחד פתאומי≈ לפחד, להיחרד

   • לְהִבָּהֵל מִ־מִּישֶׁהוּ / מִמַּשֶּׁהוּ— خاف من شخص/شيء
2. 2.

   ارتبك، هلع، أصابه الذعر

   לאבד את השקט ולפעול בלי לחשוב בגלל פחד≈ להיכנס לפאניקה, להילחץ

تصريف להיבהל: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיבהל

• התינוקת נבהלה מהקול של שואב האבק והתחילה לבכות

  فزعت الطفلة من صوت المكنسة الكهربائية وبدأت تبكي.

• אל תיבהלי, זאת רק בדיקה שגרתית

  لا تخافي، إنه مجرد فحص روتيني.

• תום נבהל בקלות.

  Tatoeba · fekundulo · marafon · CC BY 2.0 FR