לְהַבְהִיל أخاف، أفزع

1. 1.

   أخاف، أفزع، روّع

   לגרום למישהו לפחד פתאום≈ להפחיד, לאיים

   • לְהַבְהִיל אֶת מִישֶׁהוּ— أخاف شخصًا

تصريف להבהיל: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع להבהיל

• הרעם החזק הבהיל את הכלב, והוא התחבא מתחת למיטה

  أخاف الرعد القوي الكلب فاختبأ تحت السرير.

• המספרים בדו״ח מבהילים, צריך לעשות משהו מהר

  الأرقام في التقرير مفزعة، يجب فعل شيء بسرعة.

• לעזאזל! הבהלת אותי למוות.

  Tatoeba · fekundulo · shanghainese · CC BY 2.0 FR

• מצטער, לא התכוונתי להבהיל אותך.

  Tatoeba · Eldad · marafon · CC BY 2.0 FR

• מצטערת, לא התכוונתי להבהיל אותך.

  Tatoeba · Eldad · marafon · CC BY 2.0 FR