לִשְׂרֹף أحرق، حرق
لِسروفبدون تشكيل: לשרוףفعلالبناء: پاعالפָּעַלالجذر:ש-ר-ף
معنى לשרוף وترجمتها
- 1.
أحرق، حرق
לגרום לדבר לבעור באש עד שהוא נהרס≈ להבעיר, לכלות באש
- לִשְׂרוֹף אֶת מַשֶּׁהוּ— أحرق شيئا
تصريف לשרוף: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לִשְׂרֹףلِسروفלשרוף | שׂוֹרֵףسوريفשורף | שׂוֹרֶפֶתسورِفِتשורפת | שׂוֹרְפִיםسورفيمשורפים | שׂוֹרְפוֹתسورفوتשורפות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | שָׂרַפְתִּיسارافتيשרפתי | אֶשְׂרֹףإسروفאשרוף |
| نحنאֲנַחְנוּ | שָׂרַפְנוּسارافنوשרפנו | נִשְׂרֹףنِسروفנשרוף |
| أنتَאַתָּה | שָׂרַפְתָּسارافتاשרפת | תִּשְׂרֹףتِسروفתשרוף |
| أنتِאַתְּ | שָׂרַפְתְּسارافتשרפת | תִּשְׂרְפִיتِسرِفيתשרפי |
| أنتمאַתֶּם | שְׂרַפְתֶּםسرَفتِمשרפתם | תִּשְׂרְפוּتِسرِفوתשרפו |
| أنتنّאַתֶּן | שְׂרַפְתֶּןسرَفتِنשרפתן | תִּשְׂרְפוּتِسرِفوתשרפותִּשְׂרֹפְנָהتِسروفناתשרופנהفصيح |
| هوהוּא | שָׂרַףسارافשרף | יִשְׂרֹףيِسروفישרוף |
| هيהִיא | שָׂרְפָהسَرفاשרפה | תִּשְׂרֹףتِسروفתשרוף |
| هم / هنّהֵם / הֵן | שָׂרְפוּسَرفوשרפו | יִשְׂרְפוּيِسرِفوישרפותִּשְׂרֹפְנָהتِسروفناתשרופנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| שְׂרֹףسروفשרוף | שִׂרְפִיسِرفيשרפי | שִׂרְפוּسِرفوשרפו | שִׂרְפוּسِرفوשרפושְׂרֹפְנָהسروفناשרופנהفصيح |
أمثلة مع לשרוף
דיברתי בטלפון ושרפתי את החביתה.
كنت أتكلم في الهاتف فأحرقت العجة.
בסוף הקיץ החקלאים שורפים את הקש שנשאר בשדה.
في نهاية الصيف يحرق المزارعون القش الباقي في الحقل.
מדוע אתה שורף את התמונות האלה?
לא היה מה לשרוף.
הוא שורף יותר מדי כסף.