צַיְתָן مطيع، منقاد

1. 1.

   مطيع، منقاد، خانع

   שעושה מה שאומרים לו, בלי להתנגד≈ ממושמע, כנוע

2. 2.

   شخص مطيع، إمّعة

   אדם שתמיד עושה מה שאומרים לו ולא חושב לבד

צייתן: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع צייתן

• הכלב שלנו צייתן מאוד, הוא מתיישב מיד כשאומרים לו

  كلبنا مطيع جدا، يجلس فورا عندما يُطلب منه.

• הוא לא מנהיג, הוא צייתן שעושה רק מה שהבוס אומר

  هو ليس قائدا، بل شخص مطيع لا يفعل إلا ما يقوله المدير.