לִשְׁרוֹת حلّ على، سكن

1. 1.

   حلّ على، سكن

   فصيح; عن الروح أو الجو

   להימצא על מישהו או במקום, כמו רוח, שקט או אווירה≈ לשכון, לחול

   • לִשְׁרוֹת עַל מִישֶׁהוּ / מַשֶּׁהוּ— حلّ على شخص
2. 2.

   كان، وُجد

   غالبا «שרוי ב־»: كان في حالة ما

   להימצא במצב מסוים, בעיקר רגשי≈ להימצא, להיות

   • שָׁרוּי בְּ־ (מַצָּב)— كان في (حالة ما)

تصريف לשרות: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع לשרות

• בסוף הטיול שרתה על כולנו רוח טובה ושקטה

  في نهاية الرحلة حلّت علينا جميعا روح طيبة وهادئة.

• מאז שעבר דירה הוא שרוי במצב רוח מצוין

  منذ أن انتقل إلى بيت جديد وهو في مزاج ممتاز.