בָּלוּי بالٍ، مهترئ

1. 1.

   بالٍ، مهترئ، رثّ

   ישן מאוד ומשומש עד שהוא כמעט נקרע או נשבר≈ משומש, מרופט

בלוי: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع בלוי

• הוא עדיין הולך עם הג'ינס הבלויים מהתיכון

  ما زال يلبس الجينز البالي من أيام الثانوية.