סַרְבָנוּת رفض، عصيان
سَرڤانوتبدون تشكيل: סרבנותاسممؤنثالجذر:ס-ר-ב
معنى סרבנות وترجمتها
- 1.
رفض، عصيان، رفض الخدمة
התנהגות של מי שמסרב לעשות מה שמבקשים או מה שמחייבים אותו≈ אי ציות, סירוב
סרבנות: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية
الصيغة الأساسية
| مفرد | جمع |
|---|---|
| סַרְבָנוּתسَرڤانوتסרבנות |
الإضافة
| مفرد | جمع |
|---|---|
| סַרְבָנוּתسَرڤانوتסרבנות |
مع الضمائر المتصلة
| الشخص | مفرد + ضمير | جمع + ضمير |
|---|---|---|
| ليאֲנִי | סַרְבָנוּתִיسَرڤانوتيסרבנותי | |
| لكَאַתָּה | סַרְבָנוּתְךָسَرڤانوتخاסרבנותך | |
| لكِאַתְּ | סַרְבָנוּתֵךְسَرڤانوتيخסרבנותך | |
| لهהוּא | סַרְבָנוּתוֹسَرڤانوتوסרבנותו | |
| لهاהִיא | סַרְבָנוּתָהּسَرڤانوتاסרבנותה | |
| لناאֲנַחְנוּ | סַרְבָנוּתֵנוּسَرڤانوتينوסרבנותנו | |
| لكمאַתֶּם | סַרְבָנוּתְכֶםسَرڤانوتخِمסרבנותכם | |
| لكنّאַתֶּן | סַרְבָנוּתְכֶןسَرڤانوتخِنסרבנותכן | |
| لهمהֵם | סַרְבָנוּתָםسَرڤانوتامסרבנותם | |
| لهنّהֵן | סַרְבָנוּתָןسَرڤانوتانסרבנותן |