סֵרוּב رفض

1. 1.

   رفض

   כשאומרים לא ולא מסכימים לעשות או לקבל משהו≈ אי הסכמה, דחייה

   • סֵרוּב לְ־מַשֶּׁהוּ / לַעֲשׂוֹת מַשֶּׁהוּ— رفض شيء / أن يفعل شيئا

סירוב: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع סירוב

• הסירוב שלה לבוא לחתונה הפתיע את כל המשפחה

  فاجأ رفضها حضور العرس العائلة كلها.

• אחרי שלושה סירובים מהבנק, סוף סוף קיבלנו הלוואה

  بعد ثلاثة رفوض من البنك حصلنا أخيرا على قرض.