לְהֵאָכֵל أكل

1. 1.

   أكل

   مبني للمجهول

   (אוכל) שמישהו אכל אותו≈ להיגמר, להיבלע

2. 2.

   تآكل، تحرق

   مجازي; من القلق أو الغيرة

   לסבול מאוד בפנים מדאגה, קנאה או כעס≈ להתייסר

   • לְהֵאָכֵל מִ־(קִנְאָה, דְּאָגָה)— تحرق من شيء

تصريف להיאכל: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיאכל

• העוגה נאכלה עוד לפני שהאורחים הגיעו

  أكلت الكعكة قبل أن يصل الضيوف.

• כל הלילה היא נאכלת מדאגה כשהבן שלה בדרכים

  تتحرق من القلق طوال الليل حين يكون ابنها على الطريق.