מְאֻכְלָס مأهول، مسكون

1. 1.

   مأهول، مسكون

   שגרים בו אנשים, או שיש מי שממלא אותו≈ מיושב, תפוס

   • מְאֻכְלָס בְּ־מִישֶׁהוּ / בְּמַשֶּׁהוּ— مأهول بأشخاص أو بشيء

מאוכלס: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מאוכלס

• השכונה הזאת מאוכלסת בעיקר בסטודנטים ובזוגות צעירים

  هذا الحي مأهول في الغالب بالطلاب والأزواج الشباب.

• כל החדרים בבית ההארחה כבר מאוכלסים לסוף השבוע

  كل الغرف في دار الضيافة مشغولة بالفعل لعطلة نهاية الأسبوع.