מֻתְנֶה مشروط، متوقف على

1. 1.

   مشروط، متوقف على

   שיקרה רק אם משהו אחר יקרה קודם≈ תלוי

   • מֻתְנֶה בְּ־מַשֶּׁהוּ— مشروط بشيء; متوقف على شيء

מותנה: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מותנה

• ההנחה מותנית בתשלום מראש לכל השנה

  الخصم مشروط بالدفع المسبق عن السنة كلها.

• הקבלה ללימודים שלו עדיין מותנה, כי חסר לו מבחן באנגלית

  قبوله في الدراسة ما زال مشروطا، لأنه ينقصه امتحان في الإنجليزية.