כָּבוּשׁ مفتوح، مستولى عليه

1. 1.

   مفتوح، مستولى عليه

   ששטח או עיר שצבא השתלט עליהם בכוח≈ נשלט

2. 2.

   مخلل، مكبوس

   על ירקות או דגים: ששמרו אותם במים, מלח או חומץ≈ מוחמץ, משומר

3. 3.

   مكبوت، مكتوم

   عن المشاعر: כעס כבוש — غضب مكبوت

   רגש שמחזיקים בפנים ולא נותנים לו לצאת≈ מאופק, עצור

כבוש: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع כבוש

• בימי הביניים העיר הייתה כבושה בידי צבא זר כמעט מאה שנה

  في العصور الوسطى ظلت المدينة خاضعة لجيش أجنبي قرابة مئة عام.

• אני תמיד מבקש מלפפונים כבושים בתוך הפלאפל

  أطلب دائما خيارا مخللا في الفلافل.

• הוא דיבר בכעס כבוש, בלי להרים את הקול

  تكلّم بغضب مكبوت من دون أن يرفع صوته.