לְנַבֵּא تنبّأ، توقّع

1. 1.

   تنبّأ، توقّع

   להגיד מראש מה יקרה בעתיד≈ לחזות, לצפות

   • לְנַבֵּא אֶת מַשֶּׁהוּ— تنبّأ بـ; توقّع شيئا
   • לְנַבֵּא שֶׁ־— تنبّأ بأن(+ جملة بـ ש־ (أنّ))
2. 2.

   تنبّأ

   לדבר בשם אלוהים על מה שיקרה, כמו נביא

تصريف לנבא: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع לנבא

• קשה מאוד לנבא את מזג האוויר בהרים לשבוע שלם

  من الصعب جدا التنبؤ بالطقس في الجبال لأسبوع كامل.

• המורה ניבאה שאסף יהיה מדען, והיא צדקה

  تنبأت المعلمة بأن أساف سيصبح عالما، وكانت محقة.

• בסיפור התנ״כי הנביא ניבא שיבואו שנים של רעב

  في القصة التوراتية تنبأ النبي بأن سنوات من الجوع ستأتي.