מֵבִישׁ مخزٍ، معيب

1. 1.

   مخزٍ، معيب، مشين

   שגורם לבושה, שלא נעים או לא מכובד לעשות אותו≈ מחפיר, מעליב

מביש: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מביש

• ההפסד לקבוצה מהליגה השלישית היה תוצאה מבישה

  كانت الخسارة أمام فريق من الدرجة الثالثة نتيجة مخزية.

• זה מביש שהמדרכה כאן שבורה כבר חמש שנים

  من المعيب أن الرصيف هنا مكسور منذ خمس سنوات.