יַצִּיב مستقر، ثابت

1. 1.

   مستقر، ثابت

   שלא זז ולא משתנה בקלות, שאפשר לסמוך עליו≈ קבוע, איתן

יציב: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع יציב

• אחרי שנים של עבודות קטנות, סוף סוף יש לה עבודה יציבה.

  بعد سنوات من الأعمال الصغيرة، أصبح لديها أخيرا عمل مستقر.

• השולחן הזה לא יציב.

  Tatoeba · Eldad · juritch · CC BY 2.0 FR

• המיטה הזאת נראית יציבה.

  Tatoeba · fekundulo · sharptoothed · CC BY 2.0 FR

• השוק מאד לא יציב.

  Tatoeba · fekundulo · marafon · CC BY 2.0 FR