לִנְקֹף مضى، انقضى

1. 1.

   مضى، انقضى

   فصيح; عن الزمن

   לעבור ולהסתיים, כשמדברים על זמן או על שנים≈ לחלוף, לעבור

2. 2.

   أنّب، وخز

   عن الضمير؛ לִבּוֹ נוֹקְפוֹ: يؤنّبه ضميره

   לגרום לאדם להרגיש אשמה על מה שעשה (הלב או המצפון)≈ לייסר, להציק

   • לִבּוֹ (מַצְפּוּנוֹ) נוֹקֵף אֶת מִישֶׁהוּ— أنّب (الضمير) شخصا

تصريف לנקוף: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع לנקוף

• שנים רבות נקפו מאז שנפגשנו בפעם האחרונה

  مضت سنوات كثيرة منذ أن التقينا آخر مرة.

• אחרי שצעק על אחיו הקטן, ליבו נקף אותו כל הלילה

  بعد أن صرخ على أخيه الصغير، ظل ضميره يؤنبه طوال الليل.