לְהִתְחַבֵּט احتار، تخبط
لِهِتحابيطبدون تشكيل: להתחבטفعلالبناء: هِتپاعيلהִתְפַּעֵלالجذر:ח-ב-ט
معنى להתחבט وترجمتها
- 1.
احتار، تخبط، تردد
في مسألة أو قرار
לחשוב הרבה ובקושי איך להחליט או מה לעשות≈ להתלבט, להסס
- לְהִתְחַבֵּט בְּ־שְׁאֵלָה / בְּמַשֶּׁהוּ— احتار في شيء; تخبط في مسألة
تصريف להתחבט: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהִתְחַבֵּטلِهِتحابيطלהתחבט | מִתְחַבֵּטمِتحابيطמתחבט | מִתְחַבֶּטֶתمِتحابِطِتמתחבטת | מִתְחַבְּטִיםمِتحَبطيمמתחבטים | מִתְחַבְּטוֹתمِتحَبطوتמתחבטות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | הִתְחַבַּטְתִּיهِتحاباطِتيהתחבטתי | אֶתְחַבֵּטإتحابيطאתחבט |
| نحنאֲנַחְנוּ | הִתְחַבַּטְנוּهِتحاباطنوהתחבטנו | נִתְחַבֵּטنِتحابيطנתחבט |
| أنتَאַתָּה | הִתְחַבַּטְתָּهِتحاباطِتاהתחבטת | תִּתְחַבֵּטتِتحابيطתתחבט |
| أنتِאַתְּ | הִתְחַבַּטְתְּهِتحاباطِتהתחבטת | תִּתְחַבְּטִיتِتحَبطيתתחבטי |
| أنتمאַתֶּם | הִתְחַבַּטְתֶּםهِتحاباطِتِمהתחבטתם | תִּתְחַבְּטוּتِتحَبطوתתחבטו |
| أنتنّאַתֶּן | הִתְחַבַּטְתֶּןهِتحاباطِتِنהתחבטתן | תִּתְחַבְּטוּتِتحَبطوתתחבטותִּתְחַבֵּטְנָהتِتحابيطناתתחבטנהفصيح |
| هوהוּא | הִתְחַבֵּטهِتحابيطהתחבט | יִתְחַבֵּטيِتحابيطיתחבט |
| هيהִיא | הִתְחַבְּטָהهِتحَبطاהתחבטה | תִּתְחַבֵּטتِتحابيطתתחבט |
| هم / هنّהֵם / הֵן | הִתְחַבְּטוּهِتحَبطوהתחבטו | יִתְחַבְּטוּيِتحَبطوיתחבטותִּתְחַבֵּטְנָהتِتحابيطناתתחבטנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הִתְחַבֵּטهِتحابيطהתחבט | הִתְחַבְּטִיهِتحَبطيהתחבטי | הִתְחַבְּטוּهِتحَبطوהתחבטו | הִתְחַבְּטוּهِتحَبطوהתחבטוהִתְחַבֵּטְנָהهِتحابيطناהתחבטנהفصيح |
أمثلة مع להתחבט
היא התחבטה בשאלה אם לעבור לעיר אחרת
احتارت في مسألة الانتقال إلى مدينة أخرى.
אני מתחבט בין שתי עבודות ולא יודע מה לבחור
أنا محتار بين وظيفتين ولا أعرف أيهما أختار.